Tag Archives: Omgeving

alles over de omgeving, familie, vrienden, omstanders.

Aandacht voor de glitterlamp

Daar zat ik dan met mijn kopje thee en stukje taart. Op de verjaardag van een vriendin. Ik was vroeg, er waren, behalve de jarige job en haar vriend, nog geen mensen die ik kende. Nu houd ik eigenlijk niet zo van onbekenden, al helemaal niet in een groep of in een ander huis. Bovendien ga ik als ik zenuwachtig nogal babbelen.

‘Hey T., wat een leuke lampen heb je daar!’, begon ik, wijzend op de kaarsachtige lampjes die ze bij de televisie has staan. Van kleur veranderend, met ronddraaiende glitters die steeds van boven naar beneden dwarrelden en dan weer terug omhoog gezogen werden. Sky had ze geweldig gevonden. Continue reading Aandacht voor de glitterlamp

Badperikelen, deel 3

Achteraf was er nauwelijks iets om me druk over te maken, zoals dat vaak gaat achteraf. Maar druk maakte ik me natuurlijk toch.

We waren bizar vroeg naar het zwembad getogen, zodat ik Skylar in een relatief rustig kleedkamer kon omkleden. Tenminste, dat was het idee. Aldaar aangekomen leek het me tijd om hem eens te vragen in welke kleedkamer hij eigenlijk wilde zijn. Niet dat de seksen heel nadrukkelijk gescheiden zijn met de zwemlessen – niemand zegt er iets van als er meisjes in de jongensruimte zitten-, maar er zíjn wel jongens en meisjes kleedkamers. In die laatsten waren wij eigenlijk nog nooit geweest, wel wist ik dat ze een mooie paarse deur hadden. Het was dus niet heel verwonderlijk wat mijn zoon zou kiezen. Continue reading Badperikelen, deel 3

Badperikelen, deel 2

‘Hé badmeester, Hoe gaat ie? En met je vriendin? Oh.. het is uit, hè, balen. Nee, met mij nog alles hetzelfde. Was een beetje druk zo na de feestdagen, veel werk te doen. Oja, wat ik nog zeggen wilde, heb jij het lesje met Skylar morgen? De dolfijntjes van half vijf? Sky komt in een badpak naar de zwemles morgen. Komt wel goed hè. Nou doei!’

Gedachten zoals deze stuiteren al een tijdje door mijn hoofd. Naast dit soort conversaties heb ik allerhande scenario’s de revue laten passeren over wat er zou kunnen gebeuren als mijn kleine man in een roze zwempak op zijn lessen verschijnt. De coördinator van de zwemlessen stond er redelijk positief tegenover. Maar de badmeester, zou dat wel goed gaan? Wat als hij met me in discussie gaat en het niet wil bespreken met de kinderen? Het zou zomaar kunnen dat hij er helemaal niets van begrijpt. Moest ik dan maar meelopen het zwembad in? Of is het verstandiger alles aan de meester over te laten en er niet te veel aandacht op te vestigen? Continue reading Badperikelen, deel 2

Facebookpost uit november

In het kader van mijn neiging tot eens praten met andere ouders met jongens in rokjes ben ik lid geworden van transvisie, een forum voor mensen met vragen rondom genderidentiteit.

Omdat ik niet hou van half werk heb ik sinds ik gisteren voor het eerst op het forum keek inmiddels de helft van de stukken al doorgeploegd, een welkomstpostje geschreven, vragen gesteld aan andere leden en minstens een tiende van de stukken uit hun ‘lees dit’ archief al doorgenomen.

Een stukje uit een artikel over gender kinderen:

“On one end of the spectrum are children who enjoy toys and clothing that are stereotypically associated with the opposite sex (imagine a girl who loves G.I. Joes and rough-and-tumble play or a boy who love Barbies and ballet). In the middle are children who express a lot of unhappiness about being a member of their gender group. For example, a boy who says he wishes he were a girl because then no one would tease him about his preference for nail polish or the fact that he only plays with girls. At the other end of the spectrum are children who consistently, persistently, and insistently assert that they are members of the opposite sex and who are beside themselves when they are not allowed to live as such.”

Mooi artikel!
Engels, en een flinke lap tekst, maar wel het lezen waard. Het beschrijft wel mooi dat er een soort spectrum is van kinderen en dat Skylar daar ergens rechts van het midden ligt.

Het enige wat ik nu zou willen is een stuk over juist de gender non conforming kinderen. Want info over transgender kinderen is er al best veel, en fora, hulpverleners en supportgroepen. Maar ik zou nu juist wel benieuwd zijn naar ouders van andere Skylars (of volwassen kinderen die vroeger gender non conforming waren en nu niet meer ofzo).

Maar goed, laat ik niet teveel willen.

Slaap, misschien moet ik daar maar eens mee beginnen.

Spelen in September

Conversatie tussen een moeder in de speeltuin en mijn kiddies.

Moeder tegen dochter: ‘wacht even tot dat meisje klaar is.’
Skylar: “ik ben geen meisje, ik ben een jongen! Maar ik hou van meisjes dingen.”
Moeder: ‘ja. Dat kan.’
Skylar: “later wil ik een meisje worden. Als ik groot ben.”
Moeder: ‘oké. Dat klinkt leuk’
Finnley: “Jaa! Dat kan! Dan kan je naar het ziekenhuis en dan maken de dokters een meisje van je. Dat kan echt hoor!”
Skylar: “kom, we gaan van de glijbaan.”

Mooi hoe dat de normaalste zaak van de wereld kan zijn. <3