Tag Archives: Opvoeding

alles wat te maken heeft met opvoeden

Transgender en kinderwens

Soms heb je even niets te doen, en struin je je kamer af op zoek naar nuttige bezigheden. Zo had Sky afgelopen vakantie een boek herontdekt. 101 kindervragen over seks, in het boek “Dus jij en mama hebben het gedaan”. Een mooi boek met een hoop van het soort vragen die kinderen zouden  kunnen bedenken over seks en babies krijgen. Maar onze Sky is dus transgender, waarbij sexualiteit en babies krijgen op zijn zachts gezegd niet vanzelfsprekend en zeker niet perse gemakkelijk is. Iets waar ik al eerder wat gedachten over had. Maar Sky dus ook, en dus kochten we vorig jaar een boekje.

Continue reading Transgender en kinderwens

Ik ben te druk om een meisje te zijn

Het is september en de tweede schoolweek is net begonnen. Vol enthousiasme stuiteren mijn kinderen door de hersftregen hun nieuwe jaar in. Dat mag ook wel, want na de lamlendige laatste vakantieweek waren we er echt wel aan toe dat de school weer begon. Of nu ja, was ík daar aan toe. Dus nu zitten we in het net-niet ritme wat je hebt als je nog niet helemaal bent ingesteld op om zes uur opstaan, dingen op tijd klaar hebben (of überhaupt in huis hebben…) en waar zijn ook al weer die vermaledijde broodblikken en waarom heb jíj gisteren de vaatwasser niet aangezet?! Heerlijk relaxt altijd, die school die weer begint.

Ik denk terug aan de laatste week van de vakantie, waarin iedereen elkaar in de haren zat en we hink-stap-sprongen over de (overigens wel schone) nog niet opgeruimde was en de stukken tent die klaar lagen om (mogelijk ergens in december) een keer opgeruimd te worden. Om die week een beetje draaglijker te maken speelden we dan af en toe een spelletje samen. *) Middenin een rondje waarin we beslissen of we een roze of blauwe tweeling willen bij levensweg zegt Sky ineens: “Mam, ik ben nog wel een beetje een jongen”

Continue reading Ik ben te druk om een meisje te zijn

Transgender en vakantie

Het is weer zomervakantie. De mussen vallen van het dak terwijl we ons best doen nog iets productiefs voort te brengen tijdens de hittegolf die onze opwarming van de aarde steeds vaker blijkt voort te brengen. Ik heb zelf thuisblijven maar opgegeven en heb mijn laptop door de zwetende stad meegesleept naar de bibliotheek waar ik in betrekkelijke koelte nog een blog kan maken voor we volgende week op vakantie gaan.

Zo’n zomervakantie dus hè, die heeft nog wat voeten in de aarde. Daar zit namelijk een zomerkamp in, met verplichte tekencontrole en een zwembad bezoek. Ook is er de ‘wie-vertel-je-wat’ vraag bij de dagen dat mijn koters meedoen als de lokale vakantie activiteiten.  Tijd om eens na te denken over het extra denkwerk dat een beetje vakantietijd met zich meebrengt als je transgender bent.

Continue reading Transgender en vakantie

Gedachtenspinsel: Kan een hond transgender zijn?

Toen Sky heel klein was hadden we een labrador. Toen die ongelukkig overleed had ik geen zin om een pup zindelijk te maken met een kruipende peuter in huis, en kwam het aanschaffen van een viervoeter wat meer op de achtergrond. Ik was aan het wachten op het perfecte tijdstip. Moesten de kinderen niet wat ouder? Het seizoen wat minder nat? Aan de andere kant zou een hond wel een heel mooi maatje kunnen zijn voor onze kinderen. Vooral ons, soms wat door haar slechte zelfbeeld gekwelde, genderkind zou best wel eens baat kunnen hebben bij een haarbal in huis om mee te knuffelen en je verhaal aan kwijt te kunnen. Daarbij was zo’n hond die je regelmatig uit moet laten niet de perfecte manier om onze stuiterballen op regelmatige basis naar buiten te sturen?

Continue reading Gedachtenspinsel: Kan een hond transgender zijn?

Blogje over niets

Soms overvalt het leven je ineens. Dan is er dat moment dat zomaar terwijl je niet keek op je afsloop en ‘kiekeboe!’ roept. Dat kan een heel mooi moment zijn, zoals dat koolmeesje wat heel even op de schutting zat te zingen in de zon, en jij, na zeven jaar nieuwbouwwijk zonder vogels, als uit de hemel gezonden natuurverschijnsel in je hart sloot op een zonnige april ochtend in de lente. Of er is zo’n ellendige sluiper, die, zwart gekleed en op zijn tenen lopend dichterbij komt om ineens vlak voor je te springen en je hart vast te grijpen. Dan heb je ineens de neiging om een blogje over niets bijzonders te pennen. Omdat soms, een stukje niets bijzonders ineens een stukje bijzonder kan worden.

Continue reading Blogje over niets

Boek review: Plafondmeisje

Ergens vorig jaar zag ik op de boekentafel van Transvisie een boek liggen. ‘Plafondmeisje’ heette het, met op de voorkant een speelse tekening van een onderstebovenmeisje wat aan het plafond hangt. Achterop lees ik dat het een boek is dat ‘op een speelse manier vertelt hoe het voelt om anders te zijn’ en dat het boek ‘buiten de lijntjes kleurt’. Mijn interesse is meteen gewekt. Ik hou wel van een beetje de grenzen van de lijnen opzoeken. De volgende dag al brengt de postbode ons het boek, wat we in de dagen erna samen voorlezen aan mijn kroost voor het slapengaan. Tijd om eens een recensie te schrijven waarom je dit boek van Fram Bamburst vooral aan je kinderen moet voorlezen.

Continue reading Boek review: Plafondmeisje

Transgender bij de scouting deel 2

Note: Dit is een lang stuk. Ik had het in twee delen kunnen opdelen, maar, zoals jullie straks lezen, leent dit onderwerp zich niet zo goed om opgedeeld te worden.

Het schrijven van dit stuk ben ik inmiddels al vele weken aan het uitstellen. En alhoewel ik inmiddels ontzettend geschoold ben in het negeren van de werkelijkheid behalve die van de warmte van mijn thee en de zachtheid van de bank, het moest er nu toch maar van komen. Waarom stel ik het steeds uit? Omdat dit blog pijn doet, stiekem best een hoop. Weet u nog dat ik schreef dat Sky haar een coming out bij de scouting hadden gehad? Dat die, een strubbeling hier en daar, best aardig was verlopen en dat onze kinderen mochten uitkijken naar nog vele jaren vies en naar vuur stinkend thuiskomen van weekendjes in de bush? Die droom is wreed verstoord. Ons kind, onze hele familie zelfs, is namelijk van de scouting weggestuurd. Omdat ze een genderkind is.

Continue reading Transgender bij de scouting deel 2

Tot aan de maan en terug

Ik heb een hekel aan haast.  Omdat ik wel hou van op tijd komen is onze oplossing voor een rustig ochtendritueel dat we heel vroeg opstaan. Na de wekker om kwart over zes gaan we dan eerst knuffelen in het grote bed en is er daarna alle tijd om langzaam richting het ontbijt te druppelen. Een half uurtje eerder opstaan om dan de rode maan te gaan bekijken vanuit ons zolderraam leek dan ook niet al te veel moeite op deze koude maandagochtend. De bloedmaan is een maansverduistering die in een hoop oude verhalen figureert, en terwijl ik Jurre zover kreeg om het statief van mijn camera te gaan bevrijden uit ons bevroren schuurtje mijmerde ik wat over de maan en de liefde.

Continue reading Tot aan de maan en terug

Transgenders met spijt – deel 2

“Onze transgenderzoon kwam naar ons toe. ‘Mama, ik wil een stoer meisje zijn.’ We legden hem uit dat hij altijd mag kiezen weer een meisje te zijn. Dan gaat hij twijfelen. ’Ik wil geen borsten, en eigenlijk ook gewoon Jantje blijven heten.’ Wij vinden dat alles mag, maar ik heb het er wel moeilijk mee. En volgens mij… Hij ook.”

Zomaar een stukje verhaal van iemand van een website, die verteld over haar jonge transgenderzoon.

Spijt is iets waar we het niet vaak over hebben, zo heb ik het idee. Maar het is wél iets wat aandacht verdiend. Ten eerste omdat transgenders met spijt er, hoewel weinig, natuurlijk wel zijn. Ik zou mezelf niet zijn als ik niet af en toe wat op tafel zou gooien waar mensen weinig over praten. (Aan tafel zitten met de SGP en het gesprek aangaan over transgender en God lijkt me ook wel wat, nu met niet zo LHBT+ vriendelijke vertaling van de Nashville verklaring , maar ik had nu eenmaal dit stuk eerst beloofd. Dus Kees van de Staaij moet maar even plek houden later in zijn agenda) Ten tweede omdat de angst voor spijt iets is wat veel mensen om transgenders heen dwars kan zitten. En, ten derde, omdat spijt in zijn algemeenheid iets is waar we als mensheid niet graag over praten.

Continue reading Transgenders met spijt – deel 2

Grote Genderkinderen


Ruim tien jaar geleden werd ik door een vriend uitgenodigd bij zijn open haard. Kleine pyromaan als ik was kon ik geen weerstand bieden aan zijn warme vlammen en een paar jaar later kibbelden we in ons nieuwe huis over de naam die onze ongeboren zoon moest krijgen. “Bradley, lijkt je dat niet wat?” opperde Jurre, wat ik afschuwelijk vond. Bijna zo verschrikkelijk als de Adrianus en Nicolaas waar Lyka mee kwam aanzetten, en het was eigenlijk best een wonder dat we het nog voor zijn geboorte eens werden over de naam die Finnley moest gaan krijgen. Onze zoon was gezond en groeide als kool. We besloten tot een derde spruit om ons gezin compleet te maken en ook dat kind was een vrolijk en beweeglijk evenbeeld van het oudere broertje. Sky deed haar naam eer aan en groeide nog sneller dan kool richting de lucht erboven. Misschien had ik niet anders kunnen verwachten, getrouwd als ik was met een man van bijna twee meter. Het hebben van een zoon van rond die lengte had ik dus in kunnen calculeren, zou je denken. Maar ja.. nu bleek die zoon een dochter te zijn, die mogelijk helemaal niet zo’n behoefte heeft om met haar kop in de wolken te lopen… Continue reading Grote Genderkinderen