All posts by Taya

Ik ben Taya, moeder van drie geweldige kinderen. Ik blog over ons en onze gender creatieve zoon omdat ik vind dat de wereld wel wat meer informatie over genderkinderen kan gebruiken.

Nog meer wachtlijsten in de transgenderzorg

Transgender in the UK

Ik was eigenlijk met een heel ander stuk bezig maar ben even van dat pad afgeweken omdat ik iets kwijt moet. Ik las namelijk vanmorgen dit, een stuk wat gaat over de wachtlijsten in de transgender zorg in Groot Brittannië. Waarom gaat me dat aan? Nou, Lyka, onze oudste, woont op dit moment in Schotland. Iets met een poging doen om ondanks Covid een stage te doen aan de Universiteit van Glasgow en in de zomer af te studeren. Als bijkomende plus is ze eindelijk meer in de buurt bij vriendje Shane, die, naast een prachtige 22 jarige schoonzoon, ook transgender is, en helaas aan den lijven ondervind hoe je de zorg aan transgenders beter níet kunt organiseren.

Continue reading Nog meer wachtlijsten in de transgenderzorg

Wat als je dochter heel lang wordt?

Ofwel, lengte beperking bij transmeisjes

De sneeuw smelt en terwijl ik mijn schoonmoeder hoor vertellen dat het in het weekend misschien wel vijftien graden gaat worden bedenk ik me dat het volgende week voorjaarsvakantie is. Naast: “Yay! Lente!*)” dringt de gedachte aan me op: “Hoe moet ik in hemelsnaam mijn stuiterbal op haar kont houden als ze een hele week vakantie heeft?!” Onze dochter wordt namelijk donderdag aan haar voeten geopereerd, en er werd dringend geadviseerd dat ze op die voetjes de eerste twee weken zo weinig mogelijk gaat staan. Maarre.. hoe komen we zo bij die voetoperatie? En wat heeft dat met gender te maken?

Continue reading Wat als je dochter heel lang wordt?

Trans en relaties

Het is vrijdag avond en mijn jongste bakt voor haar online scout opkomst roze koeken. Nadat alles een beetje is afgekoeld en wij allemaal geproefd hebben hoe heerlijk ze smaken zijn er nog zeven over. “Mam! Die ga ik morgen naar A. brengen! Mag ik ze dan in een mooi papiertje inpakken? Dan doe ik hartjes erop.” Mijn dochter heeft namelijk al een tijdje een vriendje. Ze zijn al een ruim jaar een bijzonder schattig stel samen. Maar gaat het eigenlijk altijd zo makkelijk, trans zijn en relaties?

Continue reading Trans en relaties

De wereld diversiteit bijbrengen

Gisteren scrolled ik lusteloos door mijn uitzending gemist app. “Het is hip om conservatief te zijn”, las ik bij VPRO’s Tegenlicht, dat een programma maaktte over jongeren die verlangen naar een simpele samenleving waarin de regels duidelijk zijn. Vastigheid en geborgenheid, daar zijn ze naar op zoek. Terug naar de gezelligheid van het gezin en de waarden van je ouders. Het ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’ principe. Maar, zo bedenk ik me, terwijl ik kijk naar onderzoekers, het jongste SGP gemeenteraadslid en discussies over de positieve punten van Thierry Baudet, wat nou als je buiten dat ‘normaal’ valt? Simpele regels lijkt me heerlijk, maar wat doen we dan met die mensen die vluchtten voor oorlog en hier komen schuilen? Telt hun normaal niet mee? En wat doen we dan met de kinderen die geboren worden met een lijf wat buiten ons normal valt, wijzen we dat dan af? Modelleren we een te grote clitoris naar onze visie van hoe een vagina er uit zou móeten zien en zeggen we tegen een beetje dragqueen dat die zich vooral moet voegen naar wat de rest ziet als normaal, en vooral niet te opzichtig zichzelf moet gaan lopen zijn? Zou het niet veel logischer zijn als we erkennen dat ‘normaal’ nogal aan tijdgeest onderhevig is, en dat je heel goed kunt leren om dingen die anders zijn dan wat jij altijd als gewoon beschouwde toch als normaal en een natuurlijke variatie van ons mens-zijn te zien. Kortom: moeten we de wereld niet meer diversiteit bijbrengen?

Continue reading De wereld diversiteit bijbrengen

Homosexualiteit en gendervariatie in het dierenrijk

Het was Rotterdan Pride van de week. De van Delftjes hadden van te voren hun zinnen weer gezet op de Canal Pride in Utrecht, die ons vorig jaar enorm was bevallen, maar toen gooide een zeker virusje wat roet in de plannen. Ik was om eerlijk te zijn alweer helemaal voorbij de hele Pride gevoelens, toen ik door iemand werd gewezen op een aantal aktiviteiten in de dierentuin vlakbij, waar Sky’s favoriete otter woont. Er zou een rondleiding komen langs de enorme diversiteit in genders en sexualiteiten in Diergaarde Blijdorp en een college over homoseksualiteit in het dierenrijk.

Continue reading Homosexualiteit en gendervariatie in het dierenrijk

Naar de grote school

Het is september en de scholen zijn weer begonnen. Tenminste, in delen van het land waar ze niet door een plaatselijke corona crisis alweer gesloten zijn, zoals de school van een de dochter van een vriendin uit Nijmegen deed. Wij hebben drie kinderen die iets anders gingen doen dan het vorige jaar. Hoe gaat dat allemaal? Komt het een beetje goed met mijn regenboogkinderen in hun nieuwe omgeving?

Continue reading Naar de grote school

Het leed dat een bikini kopen heet

Mogelijk is het u opgevallen, maar ik heb een erg groot kind. Lange benen, grote voeten, en zo rap uit de kindermaten gegroeid dat er voor een zesjarige Sky al geen Frozen schoenen meer te krijgen waren. We denken na over of het remmen van de groei niet wat zou zijn, maar dat is voer voor een haal ander blogje. Nu is het zomer en moeten er nieuwe kleren. En in het bijzonder: een nieuwe bikini. Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen: dat is nogal een dingetje als je transgender bent.

Continue reading Het leed dat een bikini kopen heet

Transgender tijdens de corona crisis

We zitten nu een tijdje met zijn allen huis in deze intelligente lockdown. We werken en scholieren thuis, houden braaf afstand, wassen onze handen en wandelen met onze honden niet meer massaal in natuurgebieden. We leven als land mee met de mensen in de zorg, en proberen te genieten van de zon die de Goden dan tenminste nog onze kant hebben weten te krijgen. Naast alle ellende rondom besmetting met het Corona virus en volle ziekenhuizen en whatnot spelen zich ook allerlei andere ellendes zich af. Zo is alle niet-urgente zorg uitgesteld. Dat heeft gevolgen voor veel transgender personen. Ook zitten we al best een tijdje met zijn allen thuis, heerlijk op elkaars lip. Dat moet haast wel een recept zijn voor veel ellende toch?

Continue reading Transgender tijdens de corona crisis

Regenboogkind naar de middelbare school

Ondanks Covid-19 maken we gewoon een blog. Want ik was begonnen immers, en feitelijk bijna klaar. Ook al is “naar school” momenteel niet perse actueel te noemen, u krijgt het toch van me.

Op 10 januari 2017 had ik de knoop door gehakt. Ik ging een blog beginnen en een boek schrijven. Toen was mijn grootste vraag het vinden van de juiste namen voor onze pseudoniemen. Jurre was druk met het vinden van voldoende online veilgheid, zodat de potentiele toekomstige werkgevers van onze, toen nog bijzonder niet aan het werk zijnde kinderen, niet meteen bij de eerste google poging een blog zouden vinden waarop staat hoe regenboog gekleurd ze zijn, en ze konden kiezen om dat zelf (of nooit) te vertellen. Mijn taak als namenkiezer nam ik veel serieuzer. Dat werk, daar moest je minstens dertien voor zijn. Sky was vijf en een half. DERtien.. daar konden we ons niet eens een voorstelling van maken. Net als de middelbare school leek dat iets waar we nog lang niet aan toe zouden zijn.

Continue reading Regenboogkind naar de middelbare school

Hoe is het opvoeden van een genderkind?

Afgelopen weekend plaatste ik een foto van een heerlijk momentje van geluk. Van die kleine dingetjes waar je leven de moeite waard door wordt, en die me, hopelijk (en dankzij facebook herinneringen waarschijnlijk) nog een tijdje bijblijven. Het ging om een foto van mij en Sky terwijl we zitten in haar zandengel. We waren met de kinderen en de hond naar een stukje duin bij Wassenaar. Genoeg zand voor alle jongelingen om vanaf te rollen, bomen om in te klimmen en verstoppertje achter te spelen en als de zon zijn gezicht liet zien kon je bijna geloven dat het eindelijk lente was. Ik heb de neiging naar buiten gaan belangrijk te vinden. Niet in de laatste plaats omdat ik denk dat kinderen, en zeker mijn stuiterige, baat hebben bij buitenlucht. Ineens vraag ik me af: ‘Is dit nu opvoeden?’ Want is het opvoeden van een genderkind dan wel zo anders dan van een ander kind?

Continue reading Hoe is het opvoeden van een genderkind?