Naar de grote school

Het is september en de scholen zijn weer begonnen. Tenminste, in delen van het land waar ze niet door een plaatselijke corona crisis alweer gesloten zijn, zoals de school van een de dochter van een vriendin uit Nijmegen deed. Wij hebben drie kinderen die iets anders gingen doen dan het vorige jaar. Hoe gaat dat allemaal? Komt het een beetje goed met mijn regenboogkinderen in hun nieuwe omgeving?

Continue reading Naar de grote school

Het leed dat een bikini kopen heet

Mogelijk is het u opgevallen, maar ik heb een erg groot kind. Lange benen, grote voeten, en zo rap uit de kindermaten gegroeid dat er voor een zesjarige Sky al geen Frozen schoenen meer te krijgen waren. We denken na over of het remmen van de groei niet wat zou zijn, maar dat is voer voor een haal ander blogje. Nu is het zomer en moeten er nieuwe kleren. En in het bijzonder: een nieuwe bikini. Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen: dat is nogal een dingetje als je transgender bent.

Continue reading Het leed dat een bikini kopen heet

Transgender tijdens de corona crisis

We zitten nu een tijdje met zijn allen huis in deze intelligente lockdown. We werken en scholieren thuis, houden braaf afstand, wassen onze handen en wandelen met onze honden niet meer massaal in natuurgebieden. We leven als land mee met de mensen in de zorg, en proberen te genieten van de zon die de Goden dan tenminste nog onze kant hebben weten te krijgen. Naast alle ellende rondom besmetting met het Corona virus en volle ziekenhuizen en whatnot spelen zich ook allerlei andere ellendes zich af. Zo is alle niet-urgente zorg uitgesteld. Dat heeft gevolgen voor veel transgender personen. Ook zitten we al best een tijdje met zijn allen thuis, heerlijk op elkaars lip. Dat moet haast wel een recept zijn voor veel ellende toch?

Continue reading Transgender tijdens de corona crisis

Regenboogkind naar de middelbare school

Ondanks Covid-19 maken we gewoon een blog. Want ik was begonnen immers, en feitelijk bijna klaar. Ook al is “naar school” momenteel niet perse actueel te noemen, u krijgt het toch van me.

Op 10 januari 2017 had ik de knoop door gehakt. Ik ging een blog beginnen en een boek schrijven. Toen was mijn grootste vraag het vinden van de juiste namen voor onze pseudoniemen. Jurre was druk met het vinden van voldoende online veilgheid, zodat de potentiele toekomstige werkgevers van onze, toen nog bijzonder niet aan het werk zijnde kinderen, niet meteen bij de eerste google poging een blog zouden vinden waarop staat hoe regenboog gekleurd ze zijn, en ze konden kiezen om dat zelf (of nooit) te vertellen. Mijn taak als namenkiezer nam ik veel serieuzer. Dat werk, daar moest je minstens dertien voor zijn. Sky was vijf en een half. DERtien.. daar konden we ons niet eens een voorstelling van maken. Net als de middelbare school leek dat iets waar we nog lang niet aan toe zouden zijn.

Continue reading Regenboogkind naar de middelbare school

Hoe is het opvoeden van een genderkind?

Afgelopen weekend plaatste ik een foto van een heerlijk momentje van geluk. Van die kleine dingetjes waar je leven de moeite waard door wordt, en die me, hopelijk (en dankzij facebook herinneringen waarschijnlijk) nog een tijdje bijblijven. Het ging om een foto van mij en Sky terwijl we zitten in haar zandengel. We waren met de kinderen en de hond naar een stukje duin bij Wassenaar. Genoeg zand voor alle jongelingen om vanaf te rollen, bomen om in te klimmen en verstoppertje achter te spelen en als de zon zijn gezicht liet zien kon je bijna geloven dat het eindelijk lente was. Ik heb de neiging naar buiten gaan belangrijk te vinden. Niet in de laatste plaats omdat ik denk dat kinderen, en zeker mijn stuiterige, baat hebben bij buitenlucht. Ineens vraag ik me af: ‘Is dit nu opvoeden?’ Want is het opvoeden van een genderkind dan wel zo anders dan van een ander kind?

Continue reading Hoe is het opvoeden van een genderkind?

Boeken over transgender kinderen

Recensie door Taya (en een beetje door Finn)

Nog steeds ben ik zelf bezig aan mijn boek over jongens en jurken. Het gaat, vanwege het een en ander en daarbij wat irritante virsusjes wat minder vlot dan verwacht, en dus dacht ik het maar eens over andere boeken te gaan hebben. Want ik weet niet hoe het met jullie zit, maar als ik me een beetje ziek voel, ga ik vaak lezen. Zo las ik Mijn broer heet Jessica, een boek over een transgender meisje, geschreven voor pubers. Maar, een recensie over een enkel boek vond ik wat magertjes, en dus neem ik ook Treiterkoppen, kangoeroes en geheimen mee, een boek over van alles, waaronder een transjongen, geschreven voor de oudere klassen van de basisschool. En het boekje Stefan en Katie, een schattig klein boekje over genderkinderen, gericht op de jongsten onder ons. Voor elke leeftijd wat wils in dit blog.

Continue reading Boeken over transgender kinderen

Chantage omdat je trans bent

De coming out van Nikkie, je schamen omdat je trans bent, rolmodellen en meer

Bijna iedereen had de afgelopen dagen wel wat te zeggen over de coming out van Nikki de Jager, bekend van Wie is de mol en Nikkie Tutorials . Sterker nog, toen de Linda belde om mij te vragen wat ik vond van de video van de YouTuber waarin ze vertelt dat ze transgender is en of ik mogelijk nog tips had voor andere moeders van transgender kinderen, heb ook ik mijn mond erover open gedaan. Toch wil ik er nu nog wat aan toevoegen. Of liever, wat zorgen over uiten.

Continue reading Chantage omdat je trans bent

(Kerst)stress, wat te doen als je er even doorheen zit

Het zijn bijna de feestdagen. Tijd voor familie en gezelligheid. Samenzijn en bezinning. Mogelijk ga je die kerk in het dorp weer eens vanbinnen zien waar je anders nooit komt, en zingen over lichtjes in het duister. Trots zijn als de kinderen hun kerstspel opvoeren. Er allemaal op hun kerstbest uitzien tijdens het kerstdiner op school. En op de scouting. Waar je nog wel even wraps en kerststerren voor moet knutselen. Trouwens, had je niet ook nog een borrel op je werk? Dat werk, waar je overigens niet meer heel goed aan toe komt omdat je deze week twee keer vroeg thuis bent gekomen omdat de therapeut van de jongste nog even dat afsluitende gesprek wilde plannen voor de feestdagen en de fysio die alleen die week kon omdat ze daarna drie weken met vakantie ging. Had je overigens die kerstschoenen al geruild bij de winkel? De school al gebeld om die afspraak eindelijk eens te plannen om over ander werk voor je chronische verveelde kind te praten? De vaatwasser al ingeruimd en de was gedaan?

Continue reading (Kerst)stress, wat te doen als je er even doorheen zit

Transgender en kinderwens

Soms heb je even niets te doen, en struin je je kamer af op zoek naar nuttige bezigheden. Zo had Sky afgelopen vakantie een boek herontdekt. 101 kindervragen over seks, in het boek “Dus jij en mama hebben het gedaan”. Een mooi boek met een hoop van het soort vragen die kinderen zouden  kunnen bedenken over seks en babies krijgen. Maar onze Sky is dus transgender, waarbij sexualiteit en babies krijgen op zijn zachts gezegd niet vanzelfsprekend en zeker niet perse gemakkelijk is. Iets waar ik al eerder wat gedachten over had. Maar Sky dus ook, en dus kochten we vorig jaar een boekje.

Continue reading Transgender en kinderwens

Man met een jurk op het podium

Boys won’t be boys bekeken door Finnley en Taya

Nota bene: als je nog naar de show wilt en immens verrast wilt worden, lees dan niet verder. Als je naar de show gaat en ontroert wil worden op de veel mooiere manier dat de mensen daar dit verhaal kunnen vertellen, maar wel een beetje wilt weten wat er voor je komt te staan en wat wij er van vonden, blader gerust door.

“Wie is dat?” Finn kijkt over mijn schouder mee naar mijn instagram feed waar een foto van een man bovenaan staat in blauwgroene glitterjurk. “Dat is Rikkert. Hij heeft een voorstelling in het theater over de verschillende manieren waarop je man zijn zijn.” “In zijn jurk?” “In zijn jurk. Nu ja, dat denk ik.” “Mam? Mag ik mee? Please? Pretty please?” Ik aarzel. Zou deze voorstelling wel voor kinderen zijn? Mijn zoon is pas elf tenslotte. Aan de andere kant, het zou ook wel gaaf zijn als hij een keer een andere man in een jurk daadwerkelijk tegenkomt. Internet is een groot goed, maar wel erg tweedimensionaal. Ik besluit te mailen, zoek een voorstelling in de buurt uit die niet op een schooldag valt en zo zaten we zaterdag zowaar samen in kantine Walhalla te wachten tot de voorstelling zou beginnen.

Continue reading Man met een jurk op het podium

De reis van een gezin met een genderkind