Overdenkingen uit oktober

Kwam op een website van transvisie, met info van en over gender kinderen.
De gender poli van het VUmc schijnt te adviseren om jonge kinderen niet te veel te stimuleren in hun andere genderrol en geen volledige rolwisseling te doen, het zou kinderen mogelijk te veel vastleggen in hun ontwikkeling. Tachtig procent van de kids die daar komen blikken uiteindelijk helemaal geen transgenders.

Nu heb ik ten eerste nog helemaal niet het gevoel dat hij transgender is, en is Skylar nog steeds een jongetje wat gewoon jurkjes leuk vindt en mag hij dat zijn. Ten tweede hebben wij straks een kast met jongens én meisjeskleding.
Waaruit hij zelf mag kiezen wat hij aan wil.

Maar toch heb ik nu ineens de gedachte: doe ik het wel goed?
Moet ik niet soms wat remmen?
Duw ik hem een bepaalde richting uit omdat ik hem zo schattig vind met My little pony shirts en Elsa rokjes?

Waar was ook al weer de tijd dat het lastigste dilemma wat je had was je herinneren wanneer je de laatste fles had gegeven en wanneer ze naar bed moesten?…

Spelen in September

Conversatie tussen een moeder in de speeltuin en mijn kiddies.

Moeder tegen dochter: ‘wacht even tot dat meisje klaar is.’
Skylar: “ik ben geen meisje, ik ben een jongen! Maar ik hou van meisjes dingen.”
Moeder: ‘ja. Dat kan.’
Skylar: “later wil ik een meisje worden. Als ik groot ben.”
Moeder: ‘oké. Dat klinkt leuk’
Finnley: “Jaa! Dat kan! Dan kan je naar het ziekenhuis en dan maken de dokters een meisje van je. Dat kan echt hoor!”
Skylar: “kom, we gaan van de glijbaan.”

Mooi hoe dat de normaalste zaak van de wereld kan zijn. <3

De reis van een gezin met een genderkind