Tag Archives: School

alles wat te maken heeft met school

LHBT+ kinderboeken

Van de week had ik een gesprek over gender in de klas, en toen kwam het gesprek op boeken. Het was mij voorheen (toen ik nog dacht twee zonen te hebben en mijn kennis over gender variatie niet heel veel verder ging dan een transgender kennis hebben) namelijk nooit zo opgevallen dat boeken in de kinderkast nogal bol staan van gender stereotypen. Is dat wel wat we (jonge) kinderen willen meegeven? En welke boeken zijn er eigenlijk fijn als he het over LHBT+ onderwerpen wilt hebben? Continue reading LHBT+ kinderboeken

Kerstmis voorbij.

Ineens is het bijna tweeduizendachttien. Voor mijn gevoel was het gisteren dat ik voor een afspraak bij het VU zat en me voornam er een stukje over te schrijven. Ergens daarna werd ik geveld door een hele zware griep en gingen we daadwerkelijk echt verhuizen, en nu zit ik op het randje van het nieuwe jaar op de grond voor de deur van de Ikea. (Je zal maar op zaterdag schroefjes en boutjes nodig hebben. Geen handige dag, zoals Youp van ‘t Hek jaren geleden al zei, en dus besloot ik gewoon heel vroeg te komen om me een plekje bij de service balie te garanderen. Omdat wachten van te voren blijkbaar minder erg is dan wachten in de rij bij de balie..) We zijn verhuisd, en spenderen nu onze dagen in een huis vol dozen, rare geluiden (trappen met kasten eronder kraken veel meer!), open deuren voor katten die ineens de hele dag binnen zitten en een keuken waarin alles nog kwijt is (had jij niet de scharen gezien in die ene doos met ‘berging’ erop? Of hebben we dat naar de zolder verscheept?). Jurre is inmiddels vergeten hoe zijn werk eruit ziet, omdat alle dagen gevuld lijken met het bouwen van kasten en het boren van gaten.

Tussen dat alles zouden we bijna vergeten dat er nog andere mensen in het huis rondlopen, mensenkinderen zonder permanente schroevendraaier in hun hand en accuboormachine aan hun riem. Continue reading Kerstmis voorbij.

Praten met ouders over scholen voorlichting

Ik ben nu bijna een jaar geleden aan dit blog begonnen omdat ik vond dat er online nog zo weinig te vinden was over genderkinderen. Of liever gezegd, dat er überhaupt zo weinig te vinden was over transgender kinderen. Ik achtte het tijd om dat gat in de markt maar eens te vullen. Door te schrijven zou ik twee vliegen in een klap slaan. Het internet zou in de eerste plaats gevulder raken met allerlei tekst en informatie over gender creatieve kinderen, als het even kon met verhalen waar andere ouders herkenning in konden vinden. Op de tweede plek zou ik dan weer gaan schrijven, iets wat ik vroeger veel deed, maar de laatste jaren eigenlijk nooit de tijd voor vond. Al typende bleek er ook nog een derde reden te zijn. Als je blogt over je leven kan je namelijk zaken heel mooi op een rijtje zetten. Het moet allemaal wel voor u te begrjpen zijn namelijk, wat ik hier neerpen.

In het kader van zowel informatie geven over wat er in genderland te koop is en een weergave geven van ons leven met ons genderkind, leek het me een idee om eens een blog te maken over de oudermiddag van de belangenvereniging voor genderkind en ouders, kortweg GO. We waren bij zo’n middag een tijdje geleden, maar ik had nog geen tijd gezien om er wat over te schrijven. Continue reading Praten met ouders over scholen voorlichting

Reacties op de coming out

Vorige keer schreef ik over het gesprek  dat wij hadden op school aangaande de coming out van Sky daar. Wij hadden zelf bedacht dat het moment op school wel een mooi punt was om ook wereldkundig te maken naar de rest van onze omgeving dat we Skylar voortaan Skylanne noemen. Er was over gesproken, over nagedacht en gepiekerd, gewikt en gewogen wat de beste manier was om om te gaan met de wereld om ons heen. Afgelopen vrijdag was het moment daar.

Continue reading Reacties op de coming out

Gender keuzes, deel 1

Vroeger had ik altijd het idee dat het opvoeden van kinderen een aaneenschakeling was van keuzes die je als ouder maakt. Ik had idealen en principes en vanuit die visie zou ik mijn kinderen gaan opvoeden. Tegenwoordig weet ik beter. Je doet als moeder gewoon maar wat. Natuurlijk heb ik overtuigingen, ideeën en plannen, maar vaak, als het er op neerkomt op dat ene moment, dat doe ik gewoon wat mij op dat moment juist lijkt. Opvoeden vanuit mijn onderbuik gevoel. Ik laat zaken op hun beloop, en dat loopt dan wat hier en kabbelt wat daar en dat vind ik wel prima. Soms erger ik me aan de plek waar de rivier me heen brengt, en dan pas ik het wat aan, maar vaak ook ben ik eigenlijk wel tevreden met dat kabbelende beekje, en heb ik helemaal geen zin en energie om hem te overwegen ergens anders te gaan stromen. Continue reading Gender keuzes, deel 1

Veranderen voor een ander?

‘Mama, ik wil geen meisje meer worden, ik word een jongen. Ik moet op voetbal en turnen en dan ga ik mijn haar heel kort knippen.’

Sky kwam naar me toe gerend op een zaterdagochtend aan het eind van een verjaardagsfeestje bij een vriendje.

‘Oké lieverd, erm.. Hoe was het feestje?’ ‘Leuk! We hebben maskers gemaakt en gespeeld en Angry Birds geschoten en chips gegeten én taart én snoepjes en ik heb ook nog een zakje gekregen om mee naar huis te nemen!’ We lopen samen naar de auto en ik gesp mijn stuiterende vijfjarige vast in zijn stoeltje terwijl hij ondertussen alvast probeert de snoepjes open te maken uit het uitdeelzakje. ‘Hey schat, hoe zit het nu met dat turnen en dat voetballen?’ ‘Nou, dat zeggen Jantje en Pietje, dat ik op voetbal en turnen moet. Als ik een jongetje word dan gaan ze vriendjes met me zijn. Dus ga ik mijn haar kort knippen, met streepjes erin, net als Jantje.’

Dit is zo’n moment waarop ik even niet weet wat ik moet zeggen. Continue reading Veranderen voor een ander?

Kleurenpracht

Stelt u zich even het volgende voor:

Roze voeten in een maillot gestoken. Omhooglopend naar wiebelde paarse benen. Daarboven een zwierende roze rok met strik. Zwierende halflange haren, vandaag bijeen gehouden door een regenboogkleurige bloemetjes diadeem. Een enorme glimlach en guitige blauwe ogen.

Dit alles afgemaakt met een grijs-zwart-geel batman tshirt met bijpassende blauwe cape. En niet te vergeten: lichtgevende felrode spiderman schoenen met wieltjes erin.

Kleuren matchen is voor watjes. Mijn zoon is de mode voorbij en bedenkt zijn geheel eigen stijl.

Bereid u maar vast voor, het wordt vast een hit deze zomer 🙂

 

 

Een korte geschiedenis

Mijn zoon is vijf.

Twee jaar geleden kochten wij voor hem zijn eerste jurk, nadat hij een aantal keer in de verkleedkist van de bibliotheek was gedoken en daar in een prinsessenjurk weer uit kwam. “Laten we een verkleedjurk voor hem kopen”, dachten wij. Hij was tenslotte drie, zo redeneerden wij, en je kunt je als alles verkleden. Waarom zou hij wel een astronaut en een ninja, maar niet een ijsprinses kunnen zijn? Continue reading Een korte geschiedenis